OŚRODEK DIAGNOSTYCZNO-BADAWCZY CHORÓB
PRZENOSZONYCH DROGĄ PŁCIOWĄ
w Białymstoku

Rzęsistkowica

<-Powrót

Rzęsistkowica inaczej Trichomoniasis  uważana jest  za najczęstszą chorobę przenoszoną drogą płciową na świecie. Czynnikiem wywołującym jest rzęsistek pochwowy (Trichomonas  vaginalis) należący do pierwotniaków. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni, a objawy są u nich wyraźniejsze.

Drogi zakażenia – przede wszystkim drogą płciową. Ze względu na możliwość utrzymania się w środowisku wilgotnym  oraz moczu do 24 godzin, do zakażenia może dojść  również poprzez  użycie wspólne gąbek , ręczników, przyrządów do irygacji pochwy, brudnych wanien.

Objawy rzęsistkowicy - okres wylęgania choroby wynosi najczęściej  do 10 dni, może jednak być krótszy lub dłuższy (28 dni).

Zakażenie  u kobiet – obserwuje się przypadki bezobjawowego zakażenia do ciężkiego zapalenia pochwy. Charakterystyczne  są  szarawe lub żółtozielone często pieniste, obfite upławy . Nierzadko obserwuje się pieczenie, świąd sromu oraz objawy bolesnego i częstego oddawania moczu. Istotną cechą jest nasilenie dolegliwości  podczas miesiączki lub tuż po niej. Przewlekłe zakażenie może spowodować  zapalenie gruczołów Skenego i Bartholina, zapalenie pęcherza moczowego czy nawet miedniczek nerkowych.

Zakażenie  u mężczyzn - najczęściej  ma charakter  bezobjawowy, rzadziej wykazuje cechy ostrego stanu zapalnego. Wyciek z cewki  zwykle ma charakter skąpy, śluzowy, sporadycznie obfity i ropny. Zakażeni  zgłaszają również uczucie podrażnienia cewki moczowej (świąd, pieczenie) zwłaszcza przy oddawaniu moczu jak również częste oddawanie moczu. Niekiedy dochodzi do zapalenia żołędzi i napletka.  Nieleczone zakażenie może doprowadzić do  groźnych powikłań  jak na przykład zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza czy pęcherza moczowego.

Diagnostyka - rozpoznanie można ustalić jedynie na podstawie badania mikroskopowego lub hodowli. Zarówno u kobiet jak i mężczyzn należy wykonać przesiewowe badania  w kierunku innych  ewentualnie współistniejących infekcji przenoszonych drogą płciową.

Leczenie – prowadzi się jednocześnie u obojga partnerów seksualnych, zalecając  im powstrzymanie się od współżycia  do czasu zakończenia terapii. Kobietom  lekarz zaleca  odpowiednie środki doustne i dopochwowe, mężczyźni otrzymują leki doustne.

Profilaktyka - unikanie przygodnych kontaktów oraz częstej zmiany partnerów. Zaleca się używanie prezerwatywy, jak również przestrzeganie zasad higieny oraz używanie własnych przyborów toaletowych.